بازار داخلی فولاد با افزایش 10 تا 20 یوان در بسیاری از مناطق، افزایش قیمت شمش تانگشان 10 یوان و بسته شدن قیمت های آتی بالاتر، شاهد بازگشت تدریجی بوده است. حجم کل معاملات بهبود یافته است و بازخوردها حاکی از بهبود سریع محموله‌ها در برخی بازارها با چند صد تن بیشتر از دیروز است. کارخانه های فولاد نیز افزایش قابل توجهی در سفارشات داشته اند و حتی شرکت های آتی و اسپات نیز افزایش محسوسی در تحویل داشته اند. نیروهای محرک اصلی عمدتاً از سه جنبه ناشی می شوند:
نخست، تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک بین‌المللی، با از سرگیری حملات ایالات متحده علیه ایران، موجب بازگشت شدید قیمت‌های نفت خام بین‌المللی شد که منجر به بهبود روحیه کلی بازار جهانی کالا شد و فروشندگان ثانویه را واداشت تا موقعیت‌های خود را کاهش دهند. در بخش فلزات آهنی، میلگرد و کلاف نورد گرم{{1}، که در یک روند نزولی طولانی مدت قرار داشتند، شاهد یک جهش فنی متاثر از شرایط خارجی بودند که به طور کامل احساسات ضعیف و بدبینانه بازار قبلی را معکوس کرد.
ثانیاً، یک رویداد خبری ناگهانی در سمت عرضه سنگ آهن رخ داد: کارگران بندر هدلند BHP Billiton در استرالیا به دلیل بن بست در مذاکرات کارگری دست به اعتصاب زدند که مستقیماً بارگیری سنگ آهن و حمل و نقل در بندر را تحت تأثیر قرار داد. این باعث افزایش انتظارات در مورد انقباض کوتاه مدت-در عرضه سنگ آهن شد. با این حال، تمرکز اصلی بازار قبلاً بر مهلت 14 جولای برای مذاکرات نهایی کارگری بود. با نهایی شدن توافق زودتر از موعد مقرر، ریسک اعتصاب حذف شده است و منطق صعودی قبلی را بی اثر می کند و حرکت صعودی کوتاه مدت در بازار را تضعیف می کند. تمرکز اصلی در آینده روی تعمیر و نگهداری کارخانه فولاد و کاهش تولید و همچنین تولید آهن خام باقی خواهد ماند.
علاوه بر این، حتی بدون عوامل خارجی ذکر شده، قیمت فولاد برای مدت طولانی در حال کاهش بوده است و بازگشت مجدد آن ضروری است. با این حال، کاتالیزورها بازگشت مجدد را تسریع کرده اند، اما خیلی سریع توصیه نمی شود. شرکت بیش از حد در معاملات مبتنی بر سرمایه و احساسات توصیه نمی شود. باید به تغییرات اساسی توجه بیشتری شود.
رکود بازار هنوز به زمان نیاز دارد تا بهبود یابد. در کوتاه مدت، بازار فولاد به روند نوسانی کمی صعودی خود ادامه خواهد داد، با این که بازگشت پایداری دارد، اما پتانسیل صعودی آن تا حدودی محدود است. اگرچه اعتصاب سنگ آهن، همراه با عواملی مانند افزایش قیمت نفت خام، اختلال ایجاد کرده است، اما تأثیر واقعی بر قیمت فولاد قابل توجه نیست. مهمترین عامل این است که فرصت بازگشت خود بازار، همراه با کاتالیزورهای خارجی، حفظ حرکت خود را برای این نوع بازار دشوار می کند.
