در 22 ژوئن، بازارهای مالی جهانی تصویری متفاوت و بسیار پرنوسان را نشان دادند. در بازار سهام ایالات متحده، سهام فناوری تحت فشار قرار گرفتند و نزدک و اس اند پی 500 را پایین آوردند. Nasdaq بیش از 1% سقوط کرد، عمدتاً به دلیل ضعف در چند نام- فناوری بزرگ. با این حال، داو جونز موفق شد برای دومین جلسه متوالی دوباره رشد کند و نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران به تدریج از بخش‌های{9} با رشد بالا به سمت صنایع باثبات‌تر می‌چرخند.
از دیدگاه من، این نوع چرخش اغلب نشان دهنده احتیاط کوتاه مدت-است اما رکود کامل در تقاضای صنعتی نیست. در واقع، بخش هایی مانند انرژی و املاک و مستغلات عملکرد نسبتاً خوبی داشتند و هر دو بیش از 1 درصد رشد کردند. این بخش‌ها ارتباط نزدیکی با توسعه زیرساخت‌ها دارند که به طور غیرمستقیم از تقاضا برای محصولات فولادی، از جمله کویل‌های فولادی رنگ‌شده در سقف‌ها، پانل‌های دیواری و سیستم‌های ساختمانی حمایت می‌کند.
سهام فناوری واگرایی شدیدی را نشان داد. در حالی که سهام مربوط به{1}نیمه هادی ها به حرکت صعودی خود ادامه دادند و حتی به بالاترین حد خود رسیدند، برخی از شرکت های بزرگ فناوری به شدت کاهش یافتند. این عملکرد ناهموار نشان دهنده عدم اطمینان در ریسک پذیری گسترده سرمایه گذاران جهانی است.
در همان زمان، بازارهای ارز و اوراق قرضه نیز تغییرات جهت‌گیری واضحی را نشان دادند. بازدهی خزانه داری آمریکا به بالاترین سطح خود در بیش از یک سال گذشته رسید که نشان دهنده شرایط مالی سخت تر است. دلار آمریکا نزدیک به بالاترین حد اخیر تقویت شد، در حالی که ین ژاپن همچنان تحت فشار بود. برای صادرکنندگانی مانند ما، این حرکات ارزی مستقیماً بر استراتژی‌های قیمت‌گذاری و رقابت‌پذیری قرارداد در تجارت بین‌المللی فولاد، از جمله معاملات مربوط به کلاف‌های فولادی رنگ‌شده، تأثیر می‌گذارد.
بازارهای کالا به همان اندازه نوسان داشتند. نفت خام در ابتدا افزایش یافت، اما بعداً به شدت معکوس شد و به پایین‌ترین-ماهانه پایان یافت. این نشان می دهد که انتظارات بازار برای تقاضای جهانی ناپایدار باقی می ماند. طلا عملکرد متفاوتی را نشان داد که منعکس کننده عدم اطمینان به جای احساسات ریسک قوی بود. فلزات صنعتی مانند مس نیز نوسان داشتند که نشان دهنده تقاضای تولید نابرابر جهانی بود.
در آسیا، بازارهای چین عملکرد قوی داشتند، به طوری که کامپوزیت شانگهای نزدیک به 2 درصد افزایش یافت و حجم معاملات به یکی از بالاترین سطوح در جلسات اخیر رسید. بخش‌های مالی و صنعتی منجر به افزایش سود شدند، در حالی که سهام فناوری هنگ‌کنگ ضعف نشان داد. این واگرایی نشان دهنده بازیابی ناهموار جهانی است که در آن تقاضای صنعتی در آسیا در مقایسه با سایر مناطق نسبتاً پایدار است.
تحولات سیاسی نیز نقش مهمی ایفا کرد. چین نرخ‌های وام‌دهی معیار خود را بدون تغییر نگه داشت که نشان‌دهنده یک موضع پولی باثبات است. در همان زمان، سیاست‌های جدیدی برای حمایت از سرمایه‌گذاری خارجی و دسترسی به منابع مالی برای شرکت‌های واجد شرایط ارائه شد. این یک سیگنال مثبت برای همکاری صنعتی جهانی و اعتماد زنجیره تامین بلند مدت است، به ویژه برای بخش های صادراتی مانند فولاد و مواد پوشش داده شده.
به روز رسانی های ژئوپلیتیک لایه دیگری از پیچیدگی را اضافه کردند. پیشرفت در مذاکرات ایران و آمریکا تا حدودی به بازار انرژی کمک کرد، اگرچه ابهام همچنان وجود دارد. نوسانات قیمت نفت مرتبط با این بحث ها همچنان بر هزینه های تولید و حمل و نقل جهانی تأثیر می گذارد که ارتباط نزدیکی با تولید فولاد و لجستیک صادرات دارد.
به طور کلی، 22 ژوئن منعکس کننده یک محیط بازار جهانی بود که ناشی از عدم قطعیت، چرخش و انتظارات مبتنی بر سیاست{1}}است. از دیدگاه من در صنعت صادرات فولاد، این سیگنال‌های کلان مجزا نیستند-آنها اغلب به تغییرات واقعی در چرخه‌های تقاضای صنعتی تبدیل می‌شوند.
در این زمینه، موادی مانند کویل‌های فولادی رنگ‌شده به دلیل تعادل بین دوام، کارایی و انعطاف‌پذیری ظاهری، همچنان نقش مهمی در ساخت و ساخت جهانی بازی می‌کنند. در حالی که بازارهای مالی روزانه در نوسان هستند،-تقاضای زیرساختی بلندمدت محرک اصلی چشم انداز صنعت ما باقی مانده است.
